رقص سوگ و بلوغ یک ملت

در این کاوش عمیق، از منظر روانشناختی به پرسش‌هایی می‌پردازیم که کمتر شنیده می‌شوند: چرا ساختار پدرسالار قدرت، شهروندانش را همیشه «صغیر» می‌خواهد؟ چه می‌شود که ترس، کارکردش را از دست می‌دهد؟ و چرا خانواده‌هایی بر مزار عزیزانشان می‌رقصند — رقصی که نه از سر شادی، که نشانهٔ تبدیل سوگ به ارادهٔ زیستن است؟